Leczenie grzybicy u kobiety będącej w okresie ciąży nastręcza wiele problemów.
Nie wchodzi w rachubę zastosowanie jakichkolwiek preparatów niszczących grzyba, bowiem powodują one rozpad grzyba i uwalnianie do krwi dużej ilości substancji toksycznych mogących wywierać negatywny wpływ na rozwój płodu, a nawet
spowodować poronienie. Istnieje niestety w związku z tym duże prawdopodobieństwo zakażenia grzybiczego rozwijającego się w łonie matki dziecka. Jakie więc można podjąć działania chroniące organizm i dziecka i kobiety już w okresie rozwiniętej infekcji grzybiczej?
Otóż można w sposób bezpieczny wzmocnić system odpornościowy stosując odpowiednie preparaty.
Dodatkową ich zaletą jest to, że odżywiają komórkowe równocześnie organizm kobiety i dziecka.
Stabilizację pracy przewodu pokarmowego i ogólne wzmocnienie funkcjonowania systemu odpornościowego można uzyskać stosując preparaty zawierające bakterie probiotyczne.
Zastosowanie nienasyconych i nasyconych kwasów tłuszczowych pod postacią tranu, oleju z siemienia lnianego, oliwy z oliwek i masła ma również dwie zalety. Pierwszą z nich jest to, że nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 ograniczają ogniska stanu zapalnego w organizmie kobiety, a drugą to, że tłuszcze te są materiałem
budulcowym komórek mózgu dziecka.
Dieta kobiety w ciąży chorującej na grzybicę powinna być pełnowartościowa tzn. zawierać w swoim składzie wszystkie składniki odżywcze - białka, węglowodany, tłuszcze, witaminy i związki mineralne.
Przestrzegamy przed zastosowaniem diety eliminacyjnej ubogiej w węglowodany, ponieważ uzyskana w wyniku ich trawienia glukoza jest podstawowym materiałem energetycznym dla kobiety i dla dziecka. Ograniczona ich podaż może wpłynąć negatywnie na rozwój mózgu oraz spowodować, że dziecko urodzi się niedożywione, z niską wagą urodzeniową i osłabionym systemem odpornościowym.
Dieta kobiety w ciąży, która jest chora na grzybicę.
Tagi: leczenie grzybicy, grzybica kobiet w ciąży
skomentuj (0)
Grzybica układu moczowego zagrażająca życiu występuje najczęściej u noworodków i niemowląt z niską wagą urodzeniową i zaliczana jest do grupy grzybic ogólnoustrojowych. Zakażenie może być egzogenne (rozwijające się w wyniku zakażenia grzybami z zewnątrz przez założony na stałe cewnik moczowy, przedłużoną intubację) i endogenne (krwiopochodne) poprzez wprowadzony na stałe cewnik naczyniowy czy iniekcje.
Skąpomocz lub zatrzymanie moczu mogą być pierwszymi objawami rozwoju zakażenia grzybiczego w obrębie nerek, ale nie są charakterystyczne wyłącznie dla rozwoju tej choroby.
Trudności w diagnostyce grzybicy nerek wynikają z braku charakterystycznych objawów w badaniach obrazowych. Niewątpliwym dowodem zakażenia jest stwierdzenie w materiale pobranym od pacjenta obecności komórek drożdżaka.
Leczenie grzybicy układu moczowego dzieci
Leczenie grzybicy układu moczowego dzieci powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych.
Tagi: grzybica u dzieci, grzybica układu moczowego
skomentuj (0)
Inwazyjna postać grzybicy u noworodków
Dziecko może ulec zakażeniu już w łonie chorej matki,
najczęściej w ostatnim trymestrze dąży, ale na szczęście infekcje te nie są
zbyt częste. Zarażona matka może przekazać nienarodzonemu jeszcze dziecku
komórki drożdżaka Candida. Wrotami tego typu zakażenia może być pochwa, zaś
sprzyja mu przedwczesne uszkodzenie błon płodowych i wcześniactwo. Istnieją
przypuszczenia, że system immunologiczny dziecka zakażonego w trakcie rozwoju
płodowego rozpoznaje komórki drożdżaka jako swoją własną tkankę, i stąd po
porodzie nie reaguje na jego ekspansję.
Inwazyjna postać grzybicy u noworodków jest bardzo poważnym schorzeniem i przyczyną sepsy. Szczególnie niebezpieczna dla wcześniaków jest infekcja grzybem patogennym Candida albicans sero typ B, występująca jako zakażenie szpitalne. Infekcja ta może doprowadzić do rozwoju grzybicy ogólnoustrojowej (z zajęciem narządów wewnętrznych) i zgonu w kilka dni po porodzie. Ponieważ z roku na rok wzrasta liczba dzieci przedwcześnie urodzonych, ryzyko zachorowania na grzybice Candida jest coraz większe.
Leczenie inwazyjnej postaci grzybicy u noworodków
Inwazyjna postać grzybicy u noworodków obarczona jest niestety wysoką śmiertelnością i dlatego leczenie powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych.
Grzybica u dzieci urodzonych o czasie
U dzieci urodzonych o czasie i z normalną wagą, sygnałem alarmowym zakażenia grzybiczego są tzw. atopowe (niewiadomego pochodzenia) zapalenia skóry oraz pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelit małego dziecka jest niedojrzała biologicznie i tym samym nieszczelna.
Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka, ale jest na tyle szczelna, że chroni jego organizm przed patogenami. Ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca wobec infekcji i rozwoju grzyba Candida.
Objawy, jakie zauważa się, są w początkowym okresie łagodne i najczęściej związane z obecnością pleśniawek w obrębie jamy ustnej. W późniejszym okresie obserwuje się słabszy przyrost masy dała, wzdęcia, kolki jelitowe, częstsze oddawanie cuchnących stolców. Na skórze pojawiają się wykwity krostkowe i grudkowe, wyprzenia zapalne w obrębie pachwin, zaczerwienienie i podrażnienie skóry w okolicy odbytu. Rodzice zaniepokojeni są stanem psychicznym swoich dzieci - rozdrażnieniem, niepokojem, trudnością w zasypianiu i częstym wybudzaniem się ze snu. Spada odporność organizmu i wzrasta podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe.
Podawanie antybiotyku przeciwbakteryjnego zaostrza opisane objawy.
Z powodu nieszczelności fizjologicznej błony śluzowej jelit, po wprowadzeniu do diety mleka krowiego czy innego obcogatunkowego białka, może pojawić się skumulowana reakcja alergiczna organizmu na to białko oraz na substancje organiczne zawarte w grzybni grzyba Candida, który zainfekował organizm. Na uaktywnienie alergii wpływają wytworzone przez grzyby Candida nadżerki błony śluzowej przewodu pokarmowego, przez które przenikają do wnętrza organizmu związki organiczne mające charakter alergenów.
Alergia objawiać się może zapaleniem atopowym skóry, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli, obturacyjnym zapaleniem oskrzeli (oskrzela zablokowane dużą ilością lepkiej, śluzowej wydzieliny).
Język jest najczęściej obłożony białym nalotem, może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu.
Leczenie grzybicy u dzieci urodzonych o czasie
Leczenie grzybicy u dziecka urodzonego o czasie sprowadza się do leczenia ogólnoustrojowego i stanu miejscowego,
Leczenie ogólne dziecka przypomina leczenie dorosłego człowieka i polega na wzmacnianiu systemu odpornościowego, przy jednoczesnej eliminacji z organizmu grzyba Candida.
Do ukończenia pierwszego roku życia nie należy stosować w leczeniu dzieci preparatów o działaniu grzybobójczym z wilcacory, ze względu na fizjologiczną niedojrzałość ich wątroby. Natomiast dzieciom po ukończeniu trzeciego miesiąca życia, można podawać leki oparte na bazie pau' d arco.
Wzmacnianie systemu odpornościowego polega na uszczelnieniu błony śluzowej jelit i usunięciu z organizmu toksyn wydzielanych przez grzyba.
Zawsze należy podawać związki witaminowo-mineralne w dawce zalecanej
przez producenta, natomiast nie polecamy
witamin syntetycznych kupowanych w aptece.
Niestety, zespoły witamin i minerałów nie zawierają
odpowiednich dawek leczniczych metali chelatowanych, więc należy uzupełnić ich
dawkę do wymaganej w procesie leczenia grzybicy w ten sposób, by sumaryczna
dobowa dawka wynosiła: selenu 30 - 50 mg, cynku 5 - 7 mg, chromu 30 - 50 mg, jonów magnezu 50 -100 mg .
Producenci leków nie produkują odpowiednich preparatów dla dzieci, więc należy zastosować preparaty dla dorosłych, odpowiednio dobierając ich dawki.
Należy pamiętać o codziennym podawaniu dzieciom probiotyków ,
a u dzieci starszych stosować leki takie same, jak dla dorosłych.
Do diety należy wprowadzić także nienasycone kwasy tłuszczowe
pod postacią tranu w płynie, oleju z siemienia lnianego tłoczonego na zimno i
oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia na zimno.
Tagi: grzybica noworodków
skomentuj (0)